Van Jinka naar Konso

Dag 9, 14 januari 2020

Na een nacht met veel onmelodieus gezang van de priester werden we rond 06.30u wakker.
Na het ontbijt vertrokken we rond 08.30u richting Konso. Een rit van ongeveer 4 uur dwars door de Weito vallei, wat geen straf is! Wederom prachtige natuur, vergezichten, terrassen, bergen, dorpjes, koeien, geiten en mensen van verschillende stammen. Heleen stelde voor om een deel bergafwaarts te lopen om de benen te strekken. Prima idee! Je loopt dan tegelijk op met de kuddes geiten!
De chauffeur stopte regelmatig voor een fotostop. Ook hebben we bij een plaatselijk cafeetje een koffie/ plasstop gehouden.
Rond 13.00u. kwamen we aan bij onze lodge in Konso, mooie aaneen geschakelde ronde huisjes in Afrikaanse stijl boven op een berg. In de tuin volop bloemen! Prima onderkomen voor deze nacht!
Rond 15.00u. was het tijd voor ons laatste bezoek aan één van de 40 stammen die hier leven: De “Konso” bevolking. Het dorp dat wij bezochten staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco.
De gids vertelde veel over deze stam, die in totaal ca 300.000 personen omvat, verdeeld over 9 clans en 42 dorpen. Iedere clan heeft een leider; Deze 9 tezamen geven leiding aan de gehele stam. In het zuiden wonen nog enkele duizenden personen. Dit dorp kent ca 4000 personen. Ze werken met een “groeps”systeem. Het hoofd wordt opgevolgd door de zoon. Getrouwd wordt met een partner uit een van de andere 8 clans.
Ze zijn boeren. Het dorp is opgebouwd in verschillende ringen. De muren worden gebouwd in cirkels van stenen en worden per cirkel hoger. Je loopt dus in een cirkel via smalle gangetjes. De huisjes worden afgescheiden door doorgangen, omzoomd door houten wallen. De ingang van een huis wordt door een gat in de houten wal gevormd. Ter ere van overleden familieleden worden er houten standbeelden, de zgn “waka’s” op het graf geplaatst. Overleden leiders en vorsten worden volgens een ritueel gebalsemd en geconserveerd en na 9 jaar, 9 maanden, 9 dagen, 9 uur en 9 seconden begraven. Zeer bijzonder om in dit culturele erfgoed rond te lopen. De bevolking, waaronder ook de kinderen waren veelal niet vriendelijk en probeerden op wat agressieve toon geld te vragen voor het maken van foto’s (hetgeen bij onze gids afgekocht was voor de groep). Al met al een onvergetelijke ervaring. Op de terugweg hebben wij nog het Konso-museum bezocht, waarin veel fotomateriaal en voorwerpen van de Konso-stam zijn tentoongesteld. Een lekker drankje op ons hotelterras met schitterend uitzicht maakt een opnieuw indrukwekkende dag compleet.